Ferić je deset godina pisao kolumnu za tjednik »Nacional« napisavši na stotine kartica tekstova o aktualnim društveno-političkim događajima i fenomenima današnjice
ZAGREB U deset godina, koliko je Zoran Ferić pisao kolumnističke tekstove za tjednik »Nacional«, nakupile su se stotine kartica o aktualnim društveno-političkim događajima i fenomenima današnjice.
Priređujući taj golemi rukopis za objavu u knjizi “Apsurd je zarazna bolest”, urednik u VBZ-u Drago Glamuzina zadržao je ovo potonje – Ferićeve kolumne koje, humorom koji istovremeno i razara i razblažuje, te širokim zahvatima u bizarnosti i paradokse slikaju živopisnu panoramu društva.
Glamuzina je u srijedu, govoreći o toj novoj Ferićevoj knjizi na Interliberu, rekao da je autor zahvaljujući »žici« za nesvakidašnje detalje, kolumnistički obradio stvarne događaje u kojima ima više bizarnosti svojstvenih Ferićevoj prozi negoli ih ima u njegovoj fikciji. Tu su tekstovi o Kunderinom odustajanju od vlastite domovine i jezika, o odustajanju Michaela Jacksona od vlastitog roda i puti, o Ani Frank, o majmunima koji su jednom zakonskom odredbom stekli ljudska prava…
– U pisanju proze imam jedan kriterij: i mene mora malo boljeti, tek tada se čini u redu – rekao je Ferić, kojemu VBZ ove godine počinje objavljivati sabrana djela.
Osim Ferićevih kolumni, na Interliberu je u srijedu predstavljen i čitav naramak novih knjiga u biblioteci »Na tragu klasika« koju u Hrvatskom filološkom društvu i »Disputu« uređuje Irena Lukšić. Predstavljene su tako knjige: »Boksačka demencija« Francoisa Weyergansa, »Kraj jednog obiteljskog romana« Petera Nadasa, »Lijepi dvadesetogodišnjaci« Mareka Hlaskoa, »Curriculum vitae« Nikolaja Terleckyja, »Dani duge« Antonija Skarmete, »Užasna djeca« Jeana Cocteaua te »Sindrom WikiLeaksa« Viktora Pelevina. Biblioteka »Na tragu klasika« pokrenuta je 2004. i dosad je u njoj objavljeno 75 knjiga.
Ivica Đikić, koji je također govorio na promociji, nije sklon objavljivanju kolumnističkih tekstova u formi knjige. No, Ferić je za njega iznimka: smatra ga piscem u prvom redu, kojemu su novine tek štaka, oslonac i poticaj.
– Nažalost, ovakve tekstove nećemo još dugo nalaziti u novinama; one se sve više zatvaraju za tekstove koji nisu najprizemniji, najbanalniji i bliski najširem krugu čitatelja, primjećuje urednik »Novosti« koji se s Ferićem našao u užim izborima ovogodišnjih nagrada. Đikić ipak vjeruje da će se pronaći drugi kanali za susret »onih koji znaju dobro pisati i onih koji znaju dobro čitati«.
