S relativno malo radova, od kojih neki gotovo »lebde« u prostoru, autor je postigao dimenziju levitirajućeg
RIJEKA Moje skulpture su kao duhovna bića koja žive paralelno s nama, ali na nekoj drugoj frekvenciji, sugerirajući neprestani protok energije…« Tako svoje radove opisuje umjetnik mlađe generacije Ivan Valušek koji se samostalnom izložbom predstavlja publici u galeriji Kortil.
Energija
Proces počinje savijanjem jedne šipke, jedne linije kojom hvata energetske silnice u prostoru i na tome gradi volumen, na jedan poseban i autentično zanimljiv način, naglasila je Jolanda Todorović koja energiju iz koje proizlazi organičnost skulptura ističe kao vrlo bitan segment Valušekova stvaralaštva. Riječ je o skulpturama čija izrada u fizičkom smislu zahtjeva jako puno energije, što je vidljivo u materijalnoj dimenziji rada, ali iz suodnosa vanjske i unutarnje energije autora nastaje rezultat koji tu materijlanost poništava, zadobivajući duhovnu dimenziju koja se može prepoznati i u postavu izložbe.
Proces rasta
Izložbu prati katalog s osvrtom Ive Baršić Derenčin koja ističe da Valušekove skulpture »parajući visine« prolaze kroz proces rasta koji je ujedno i proces umjetničkog sazrijevanja autora. Gotovo svaka skulptura koju možemo okarakterizirati kao prostorni crtež, u manjoj ili većoj mjeri korespondira s prostorom, sežući u domenu postminimalističke ili procesualne umjetnosti. Te skulpture su produkt umjetnikove kreativnosti, fizičke snage i unutrašnjeg nastojanja da napusti ono materijalno i uzdigne se. Samostalna izložba Ivana Valušeka programski se nadovezuje na politiku galerije Kortil u segmentu koji podržava mlade autore, a može se razgledati do 30. lipnja.
