Gostovanje se sastoji od dva dugometražna filma i dva seta kratkometražnih filmova odabranih iz natjecateljskog te uvodnog programa festivala
RIJEKA Po završetku festivala 25 FPS u Zagrebu dio programa danas i sutra gostuje u Art-kino »Croatia«. Na repertoaru će se naći dva dugometražna filma – nagrađivana meksička drama »Post Tenebras Lux« Carlosa Reygadasa i američki predstavnik cinema vérité »Symbiopsychotaxiplasm: Take One« Williama Greavesa – ali i dva kratkometražna seta filmova iz natjecateljskog i popratnog programa.
Juan i njegova urbana obitelj žive u jednom selu u Meksiku. Nitko od njih ne zna jesu li ta dva njihova svijeta – urbano i ruralno – komplementarni ili će prije ili kasnije eliminirati jedan drugog. Carlos Reygadas je, uz brojne druge nagrade, za »Post Tenebras Lux« nagrađen i na filmskom festivalu u Cannesu 2012. godine.
Dva programa
Nevidljivi komad cinema veritea Williama Greavesa iz 1968. (»Symbiopsychotaxiplasm: Take One«) promatra jednu audiciju u newyorškom Central Parku s tri zaličite filmske ekipe, pa se njegov metatekstualni prosede koji je inspirirao ranog Soderbergha, može promatrati kao »dokumentarac koji dokumentira dokumentarac«.
Slični prosede koristi i tandem Thomas Sauvin & Lei Lei u filmu »Recycled«, samo što kenijske filmske arhive zamjenjuju pekinški ilegalni deponiji na kojima autori tragaju za odbačenim negativima, da bi ih potom posložili, skenirali i »animirali« frenetičnom izmjenom, sondirajući konfuziju (post)komunističke Kine.
Profesionalci i amateri
Tu je i stilizirani komad »Sunčani život« u režiji belgijske glazbenice i multimedijalne umjetnice Meryll Hardt, koja podvlači parelele između prošlosti (crno bijeli footage) i sadašnjosti (kolor), postavljajući junakinju u retro interijere jednog modernističkog naselja u Marseilleu, sagrađenog ranih pedesetih.
S druge strane, Ana Hušman (»Razglednice«) snima rad s profesionalnim glumcima (Vrvilo, Indoš, Matula) i amaterima, a kao osnove za scenarij poslužile su joj razglednice poslane iz Amerike u Hrvatsku i priručnik za učenje hrvatskog kao stranog jezika.
A srpski autor Dane Komljen (»Sitna ptica«) koristi eklektični spoj arhitekture Vojina Bakića, stihova Rastka Petrovića i pjesnika s Mariniquea Aimea Cesairea, te tekstove iz osnove marksističke sociologije, kopajući po memorabilijama iz očeva jučer, ne bi li pronašao dio te prošlosti u sadašnjosti.
