Umjetnički direktor filmskog festivalu u švicarskom Locarnu Carlo Chatrian
Umjetnički direktor filmskog festivalu u švicarskom Locarnu Carlo Chatrian i dalje odbija robovati zakonima tržišta i odbija igrati na zvučna autorska imena, a mitsku Piazzu Grande okupirat će prilično šaroliko žanrovsko društvo
LOCARNO – Da umjetnički direktor filmskog festivalu u švicarskom Locarnu Carlo Chatrian i dalje odbija robovati zakonima tržišta, promatrajući njegove selekcije u strogom pankerskom diskursu, dokazuje i njegov odabir genijalnog Rogera Cormana (1926) kojem je posvećena velika festivalska retrospektiva. A to potvrđuje i festivalska Nagrada za životno djelo koja će biti uručena Alejandru Jodorowskom, iako je tu u igri više psihodelija nego pank.
Isto tako, u paralelnu selekciju »Cineasti del presente« uvršten je i dokumentarac »I Had Nowhere to Go« u režiji škotskog videoumjetnika Douglasa Gordona, posvećen pioniru (njujorške) filmske avangarde, 93-godišnjem Jonasu Mekasu, čovjeku kojeg Patti Smith smatra jednim od najvećih umjetnika dvadesetog stoljeća.
Zato je čast da večeras otvori ovogodišnje 69. izdanje Locarna pripala cormanovskom distopijskom zombi hororu relativno anonimnog Britanca Colma McCarthyja »The Girl With All the Gifts« s Glenn Close, Paddyjem Considineom i Gemmom Arterton, adaptacijom istoimena romana kultnog pisca i autora stripova M. R. Careya, koji poput autorova gurua Cormana promatra taj žanr u strogo političkom kontekstu. Film će biti prikazan na mitskoj Piazzi Grande, tom najvećem kinu pod zvijezdama s famoznih 8000 žutih stolica.
Riskantni eksperiment
Iako je to kino rezervirano za filmove izvan konkurencije, Chatrian sustavno odbija igrati na zvučna autorska imena, što je prilično riskantni eksperiment. Uz Paula Greengrassa (»Jason Bourne«) i Belgijanca Christophea Van Rompaeya (»Vincent«), našoj festivalskoj publici poznatog po drami »Moskva, Belgija«, Piazzu Grande će ove godine okupirati prilično šaroliko žanrovsko društvo u rasponu od malezijskog sineasta Daina Iskandara Saida (»Interchange«) do Indijca Ashutosha Gowarikera (»Mohenjo Daro«).
Na tom istom trgu mogla bi se umjesto klasičnih ulaznica naplaćivati i tunelarina, barem za dva filma – korejski »Tunel« i švicarski blockbuster »Gotthard«. I dok prvi igra na klaustrofobiju zatrpanog korejskog cestovnog tunela, potonji prati izgradnju prvog željezničkog tunela kroz masiv St. Gotthard započetu 1872, a čija je simbolična projekcija filmski odgovor na otvaranje novog baznog tunela Gotthard, najdužeg na svijetu.
Nedavno je na HTV-u prikazan melankolični Schepisijev komad »Riječi i slike«, emotivna oda slobodi ispunjena zaraznim osmijehom Juliette Binoche. Slikarska platna koja smo vidjeli u tom filmu njena su originalna platna. Binoche naime nije samo velika glumica, već i velika slikarica. U seriji crteža nazvanoj »Portraits de cineastes« naslikala je i svog gurua, iranskog redatelja Abbasa Kiarostamija, čiju će nedavnu smrt Locarno obilježiti serijom kratkih filmova koje su snimili njegovi učenici tijekom filmske radionice koju je održao na Kubi. Među njima je i krati film »Pasajera« koji i sam potpisuje. Riječ je o autorovu posljednjem filmu.
Iz konkurencije valja izdvojiti novog Joaoa Pedra Rodriguesa i film »O ornitologo«, te sjajni talijansko-austrijski tandem Tizza Covi & Rainer Frimmel s filmom »Mister Universo«, u nas poznat po izvrsnom dokumentarcu »Mrvica« (La Pivellina) nedavno prikazanom na HTV-u. Tu je i najnoviji komad Rumunja Radua Judea »Uplašena srca«, ali i jedna od najzanimljivijih njemačkih redateljica Angela Schanelec s filmom »Der Traumhafte Weg«, te Egipćanin Yousrri Nasrallah s filmom »Potoci, doline i lijepa lica«. A u konkurenciji su i dva Japanca – Katsuya Tomita (»Noći Bangkoka«) poznat po izvrsnom mikrobudžetnom komadu »Saudade« i Akihito Shiota (»Mokra žena na vjetru«).
Politička nota
Inače, Chatrian naglašava snažnu poličku notu filmova iz natjecateljskog programa, s temama u rasponu od postkomunističkih mijena u Poljskoj (»Posljednja obitelj« debitanta Jana P. Matuszynskog) do tajlandskog totalitarizma (»Dok ne padne mrak« Anoche Suwichakornponga).
U selekciji »Signs of life« koja istražuje nove filmske horizonte valja izdvojiti neuništivog Julia Bressanea (»Beduino«), poljski autorski i bračni par Anka & Wilhelm Sasnal (»Sunce koje me je oslijepilo«) te mladog srpskog sineasta Danu Komljena (»Svi severni gradovi«) i kultnog Robinsona Devora (»Pow Wow«). Među kratkim filmovima koji se prikazuju izvan konkurencije tu su novi Jie Zhang-ke (»Hedonisti«) i autorski duo iz snova Gabriel Abrantes & Ben Rivers (»Grbavac«). A u krakometražnu konkurenciju uvrštena je i srpska redateljica Milica Tomović s »Tranzicijom«. Hrvatski film ove godine u Locarnu uopće nije prisutan.
Glavnim žirijem predsjedava meksički sineast Arthuro Ripstein, dok je Dario Argento na čelu žirija selekcije Cineasti del presente.
