Grubo, neugodno, agresivno, žestoko i nepomirljivo… Sve ovo mogao bi u slučaju ovog albuma značiti pridjev osorno, ujedno i naziv drugog studijskog albuma instrumentalnog noise sastava ### koji se, podsjetimo, prije četiri godine nakon niza EP-ja predstavio baš moćnim i udarničkim debitantskim albumom »Nasilno«.

Već te 2022. godine zagrebačka ekipa pobrala je pohvale zbog svog kvalitetnog, kompleksnog i bučnog pristupa instrumetalnoj glazbi, a sve što je rečeno tada, važi i za odličan novi album koji bez imalo dvojbe prelazi granice države u kojoj je stvoren i doseže svjetsku razinu noise instrumentala.

Kombinacija žanrova

Uvodna »Nakon nje između« donosi najprije nekoliko gotovo ambijentalnih sekundi, nakon čega slijede synth i udaraljke koji ritmom usmjerava melodiju k agresiji koja počinje svoju vladavinu već tamo od neke četrdeset i pete sekunde pa sve do 4,23 minute duge uvodne skladbe.

Slijedi »Ovo je izlaz iz Azerbejdžana« koji, usprkos naslovu, nema world music ili folk ozračje – samo hard i noise rock žestina ukrašena gitaristčkim retro solažama koje se izmjenjuju s psihodeličnim i prog rock udarima. »Nema me, a nema ni tebe« prirodni je nastavak prethodne skladbe, što znači da najkraća (2,24) skladba četrdesetak minuta dugog albuma ostaje u sferama moćnog i teškog rock zvuka. »Malo smrti još nikom nije« donosi dark synth pop armiran čvrstom rock podlogom i odličan je uvod za krik i bijes koji ojačan povremenim horor-ozračjem, vokalnim dodatkom crkvenih skladbi i vikom koju čujemo u pozadini struji i bruji iz najduže (6,39) skladbe albuma, epske »Kasno, kasnije«.

U »Kad imamo Mirnine glave« slušamo košmar i osjećamo neugodu kroz eksperimentalno spajanje syntha i rocka posebno u »odjeljku« bubnjevi i sintetički ritam, a sve to ukrašeno je novom olujom rock zvuka. »Jedno vrijeme i dva vremena i polovicu vremena« donosi blago smirenje, dosta ritmične himničnosti (uz sjajan bas!) idealne za koncertni poziv na ples nakon težih i kompleksnijih skladbi.

»Sjene ljudi ne stare« uz fantastičan naslov i sjajnu konstataciju najbliži su od svih skladbi eksperimenta prepunom psihodeličnih, prog rock i art rock trenutaka, a završna »Da mi nisi brat naučio bi te da budeš« zaključak je u stilu sa svim dotad iznesenim, a to znači žestoko, oštro i puno moćnog rock zvuka.

Otkvačeni naslovi

### su majstori glazbe i vrhunski otkvačeni u naslovima pjesama pa je možda šteta što ne pišu i stihove. No, »Osorno« je dobar i moćan album i bez vokala i stihova, a kako i sami kažu, u odnosu na prvijenac svoj glasni i intenzivni zvuk obogaćuju uporabom sintova i elektronike.

Album je, piše u pratećem press-materijalu, »nastao kroz proces koji odražava potpunu kreativnu slobodu benda i njihov odmak od ustaljenih načina rada. U studio su ušli bez unaprijed napisanih pjesama, skica ili čvrstih ideja, postupno oblikujući pjesme. Zvučna slika albuma vuče inspiraciju iz raznih žanrova, a rezultat je raznolik, ali zaokružen zvuk koji su sami opisali i kao »noise-pop«.

»Bend je radu na albumu pristupio samostalno, što naglašava DIY pristup. Snimanje i mix albuma potpisuje Anja Tkalec, dizajn Sven Sorić, a videospot Goran Nježić. Mastering potpisuje Saša Rajković (Studio Sensorium), album je sniman u studiju Tralala i Mark Mrakovčić, a na izdanju su gostovale Sara Ercegović i Jelena Božić iz benda ŽEN, kao i Tomislav Oliver, istaknuti kompozitor suvremene glazbe i profesor na Muzičkoj akademiji u Zagrebu«, piše u materijalu plasiranom za medije.