Skijaški skakač Eddie Edwards, inače član britanskog olimpijskog tima u Calgaryju 1988., koji do tada nikad nije skakao, postaje nešto poput kloniranog Rodneya iz »Mućki« koji je stao na skije
Dok u jednoj od dvorana Cinestara osmogodišnja skijašica Janica izlazi iz startne kućice skijališta koje, paradoksalno, nije locirano u Alpama već u Toscani, da bi ubrzo u magli promašila vrata, u susjednoj dvorani tog istog multipleksa njen vršnjak Eddie, koji još nije dobio ironični nadimak Orao, sanja da će postati slavni skijaš. I Janica i Eddie kasnije će postati nacionalni heroji. Prva zato jer je osvajala medalje, a potonji zato jer je uvijek bio zadnji.
Povezuje ih i to da zbog njih i postoji famozna sintagma »sniježnog cirkusa«, možda zahvaljujući Janičinom mitskom slalomu koji je završila prošavši kroz cilj bez štapa, te Eddiejevih 70 i 90 metara u oba skoka na zimskoj olimpijadi u Calgaryju.
Skijaški skakač
Prvoj je posvećen doks Ranka Varlaja »Upoznaj samog sebe«, iako iza tog projekta stoji notorni Bruno Kovačević, čije je glorificiranje Janice i Ivice već postalo patološko, gotovo na granici opsesije. A drugim se bavi komedija Dextera Fletchera »Eddie zvan Orao« koja baštini tradiciju britanskog sitcoma osamdesetih, od »Carry on« pa nadalje, jer njegov skijaški skakač Eddie Edwards, inače član britanskog olimpijskog tima u Calgaryju 1988, koji do tada nikad nije skakao, niti je imao svog sponzora, postaje nešto poput kloniranog Rodneya iz »Mućki« koji je stao na skije, samo s nekoliko kilograma više. Glumi ga Taron Egerton, koji se oslanja na komičnu školu Simona Pegga, iako nam se čini da bi Steve Coogan bio još bolji odabir.
Ali Fletcher je svjestan da će film poharati kinoblagajne samo ako tom trapavom i aseksualnom skakaču s umom naivnog i nevinog klinca, kome su se naočale na skijaškoj skakaonici stalno maglile, pridruži njegov antipod. Zato on uvodi lik Eddiejeva alfa mužjačkog trenera, bivšeg skakača Bronsona Pearyja (Hugh Jackman), iako je riječ o imaginarnom liku, kao što je i sve ostalo manje-više izmišljeno za potrebe filma, bez obzira što je Eddie doista stvarna ličnost. No stvarni trener bio mu je Finac i zajedno je trenirao s finskom momčadi. A urbane legende kazuju da je tijekom boravka u Finskoj bio smješten u lokalnoj umobolnici.
Leteći Finac
Naravno, poveznice s jamajkanskom bob momčadi iz »Ledene staze« (Cool Runnings) više su nego evidentne, iako takve bizarne kombinacije nisu neobične. Sjetimo se plivača Edvina Musambanija iz Ekvatorijalne Gvineje koji je dobio nadimak Jegulja, iako mu je trebalo pune dvije minute da otpliva 100 metara slobodnim stilom.
No puno zanimljiviji od samog Bronsona su njegovi skakački suparnici poput nestašnih Norvežana i finske zvijezde Mattija Nykanena, poznatijeg kao »Leteći Finac«, s kojim se u stvarnom životu ranih devedesetih okušao i u pop vodama, što je daleko nadrealnije i sumanutije od svega što smo u filmu vidjeli. Njegov hit »Mun nimeni on Eetu« (Zovem se Eetu) poharao je finske glazbene top liste. A »Fly Eddie Fly« bio je među 50 najprodavanijih singlova na britanskoj ljestvici.
Doduše, Fletcherov filmski soundtrack i njegovi sintesajzeri više prizivaju skiploatacijske komade osamdesetih, garnirane Thin Lizzyjem i Hall & Oatesom, ali i simbolikom nepotrebnog Van Halena (Jump). Fly, Eddie, fly. Up, up to the sky.
