Iako doks »Cezar mora umrijeti« nije donio ništa novo, dodjela Zlatnog medvjeda braći Taviani nagrada je za njihovu neuništivu i žilavu autorsku tvrdoglavost
Iako je John Ford još davno rekao da poruke treba slati poštom, ovogodišnje 62. po redu izdanje Berlinalea promatra film u kontekstu nabildanog socijalnog angažmana. To i ne čudi, jer je predsjednik žirija ipak bio Mike Leigh. Čak i kad se bave teatrom koji postaje neka vrsta interaktivne pozornice, njegovi laureati braća Taviani daju glas kolektivnom bijesu, iako njihov doks »Cezar mora umrijeti« nije donio ništa novo. O igranju Shakespearea iza rešetaka već se pozabavio i Rogersonov doks »Shakespeare Behind Bars«, samo što rimsku Rebibbiu zamjenjuje zatvor u Kentuckyju. A neminovna asocijacija je i »Što sa sobom preko dana« Ivone Juke, samo što će se svečana premijera održati izvan Lepoglave, konkretnije, u »Gavelli«. No, dodjela Zlatnog medvjeda braći Taviani više je nagrada za njihovu neuništivu i žilavu autorsku tvrdoglavost (u talijanskom filmu parira im jedino Olmi).
Romi
Najbolji film – »Cezar mora umrijeti«, redatelji Paolo i Vittorio Taviani (Italija)
Grand prix žirija – »Samo vjetar«, redatelj Bence Fliegauf (Mađarska)
Režija – Christian Petzold za film »Barbara« (Njemačka)
Ženska uloga – Rachel Mwanza (»Pobunjenica«)
Muška uloga – Mikkel Boe Foelsgaard (»Kraljevska afera«)
Najbolji scenarij – Nikolaj Arcel i Rasmus Heisterberg (»Kraljevska afera«)
Umjetničko dostignuće na filmu – Lutz Reitemeier (kamera u »Nizina bijelog jelena«)
Nagrada »Alfred Bauer« – »Tabu« Miguela Gomesa (Portugal)
Special mention – »Sestra« Ursule Meier (Švicarska)
Debitant – Enim Alpen (»Beyond the hill«)
Kratki film – »Rafa« (Joao Salaviza)
I dok je Srebrnog medvjeda za najbolju glumicu zasluženo dobila mlada nigerijska glumica Rachel Mwanza za ulogu gerilke/vještice u još jednom angažiranom filmu (»Rebelle«) u kojem ona istim žarom barata amajlijama i kalašnjikovim, izvrsni Mikkel Boe Folsgaard proglašen najboljim glumcem za ulogu ludog danskog kralja Christiana VII u »Kraljevskoj aferi« Nikolaja Arcela, tipični je izdanak provjerene danske glumačke škole. Njome je čak nadvisio poznatijeg Madsa Mikkelsena koji u istom filmu glumi njemačkog liječnika reformista i kraljičina ljubavnika.
Tabu
No, istinska danska it faca bio je Thure Lindhardt (pamtimo ga iz »Bratstva«). Na Berlinalu se pojavo u čak dva filma – Sachsovu »Keep the Lights On« koji je osvojio »Teddyja« za najbolji queer komad, te »Formenteri« u režiji Ann-Kristin Reyels gdje glumi otpadnika hipijevske ere koji se skrasio na balearskom otoku iz naslova filma.
Naravno, nagrada »Alfred Bauer« za filmsku inovativnost nije mogla pripasti nikom drugom doli ludom Portugalcu Albertu Serri i njegovu »Tabuu«, tom ludom filmu o raspjevanim afričkim pustolovima, njihovim ljubavnicama iz savane i »tužnim melankoličnim krokodilima«. No, kad je o glazbi i beštijama iz savane riječ, trebalo je za rastanak potegnuti do Kreuzberga, gdje smo predozirani od filmova uboli newyorški »Japanther« čija je svirka privukla valjda najveći kontingent berlinskih hipstera ikad viđen.
